O CFD AKTUALNOSCI PROGRAM KONTAKT DOM W TRZEBINI Słowo na jutro  Do medytacji   









  O. Jordan: „Pan, moja moc i pieśń, stał się moim Zbawcą ...


O. Jordan: „Pan, moja moc i pieśń, stał się moim Zbawcą”
Z dziennika duchowego o. Franciszka Marii od Krzyża Jordana (Ps 118, 14; DD II/48).

 

#ZJordanemKuBeatyfikacji

 

piątek III tygodnia Wielkiego Postu, 12 marca 2021
Oz 14, 2-10; Ps 81, 6c-8a. 8b-9. 10-11b. 14. 17; Mk 12, 28b-34

 

„Tak mówi Pan: «Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę. Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić: nasz boże do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”. Uleczę ich niewierność, szczodrze obdarzę ich miłością, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola zapuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu. I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste; kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy»” (Oz 14, 2-10).

 

Tym razem w spotkaniu z usłyszanym w liturgii słowem Boga zatrzymuje mnie: u proroka Ozeasza stwierdzenie: „Asyria nie może nas zbawić”; w psalmie refren: „Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu”, a w Ewangelii: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem” i „Jeden jest i nie ma innego prócz Niego”.

Benedykt XVI w adhortacji apostolskiej „Verbum Domini” tłumacząc, czym jest oratio, pisze że „modlitwa jako prośba, wstawiennictwo, dziękczynienie i oddawanie chwały jest pierwszym sposobem, przez który Słowo nas zmienia” (VD 87). Dziś Bóg przez proroka Ozeasza podsuwa nam tekst propozycję modlitwy: „(…)nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić: nasz boże do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”. Zatrzymajmy się najpierw przy zdaniu, przy wyznaniu, które nas może nas zmieniać: „zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi”.

Co oznacza to: „dajemy Ci nasze wargi”? Nie chodzi, o to, domyślamy się, żeby mieć słowo jedynie na wargach, ale o to, by mieć je także w swoim sercu i w swoim życiu. Ale warto przypomnieć, że kiedyś medytacja słowa Bożego nie była postrzegana jako czynność intelektualna, ale właśnie jako działanie ust. Stąd psalmista modli się: „usta sprawiedliwego głoszą mądrość” (Ps 37, 30), co po łacinie zostało oddane w słowach: „os iusti meditabitur sapientiam”, a więc: „usta sprawiedliwego medytują mądrość”. My uważamy, że umysł rozmyśla, a usta głoszą. A kiedyś, przed wiekami, na określenie takiego czytania Pisma Świętego, które było połączone z rozważaniem mnisi używali słowa: „ruminatio” (przeżuwanie). Nam „przeżuwanie” kojarzy się z określoną grupą zwierząt, wśród których jest np. krowa, które żują powtórnie połknięty przedtem pokarm. Nie czas teraz na to, by tłumaczyć ten mechanizm u zwierząt, ale takie zwierzę nie żuje pokarmu roślinnego pobranego bezpośrednio z otoczenia; ze śliną natychmiast go połyka, a przeżuwanie rozpoczyna się 15-45 min po przyjęciu pokarmu. Pokarm wraca wtedy do jamy gębowej i zaczyna się proces przeżuwania. Co ciekawe, wg słownika PWN: przeżuć czy przeżuwać to nie tylko: „żując, rozdrobnić zębami pokarm” czy o zwierzętach przeżuwających: „żuć powtórnie połknięty przedtem pokarm”, ale również: „rozmyślać o czymś nieustannie, rozważać coś wiele razy”. Jesteśmy zaproszeni, by rozważać i wracać do rozważania słowa, aby wydobyć z niego całą jego życiodajną energię. Nie chodzi o to, by pochłaniać, byle więcej, byle więcej, …, ale o to, by wydobyć ze słowa to, czego od razu w powierzchownym kontakcie wydobyć nie można.

Mamy słowo Boga „przeżuwać”, aby ono przez nas „spożyte” (pamiętacie zachętę skierowaną przez Boga do Ezechiela w Starym Testamencie czy do św. Jana w Apokalipsie: „zjedz ten zwój”, a nie „przeczytaj tej zwój”), zostało przetrawione i aby stanowiło pokarm dla całego jego organizmu (życia), a nie tylko dla głowy.

Jakie słowa Bóg daje nam dziś jako pokarm? Mi podsuwa słowa: „Asyria nie może nas zbawić”; w psalmie refren: „Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu”, a w Ewangelii: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem” i „Jeden jest i nie ma innego prócz Niego”. A ponieważ jeszcze nie wyciągnąłem z nich jakichś wniosków i nie wiem też, co miałbym o nich napisać, wrócę od przeżuwania…

A przeżuwać je chcę razem ze słowami testamentu duchowego czcigodnego sługi Bożego o. Franciszka marii od Krzyża Jordana: „Złóżcie jedynie w Bogu całą nadzieję i ufność! On będzie walczył za was (Syr 4,28) jak dzielny bohater wojenny (Jr 20,11). Biada wam, gdy w ludziach i bogactwie (Jr 17,5; Prz 11,28) złożycie waszą ufność! (Ps 118,8 n; Mk 10,24 n)”. I razem ze słowami psalmu, które założyciel salwatorianów i salwatorianek co najmniej dwukrotnie przepisał w swoim dzienniku duchowym: „Lepiej się uciec do Pana, niż pokładać ufność w człowieku. Lepiej się uciec do Pana, niż zaufać książętom (Ps 118, 8-9). 21.03.1901” (DD II/28) oraz Lepiej się uciec do Pana, niż pokładać ufność w człowieku. Lepiej się uciec do Pana, niżeli zaufać książętom. Pan, moja moc i pieśń, stał się moim Zbawcą (Ps 118, 8-9,14). 21.2.1903” (DD II/48).

Chcę też zaproponować lekturę fragmentów z dwóch jego przemówień:

Powierzcie się zatem z całą ufnością Temu, który jako jedyny może was uratować. Ufajcie mocno Temu, komu dałyście siebie w darze. Nie pokładajcie ufności w ludziach, lecz w Nim, który jest wiecznie wierny. Tak, chciałbym was dzisiaj choćby na godzinę przenieść przed tron Boży w niebie, abyście mogły zobaczyć i pojąć, co Bóg przygotował tym, którzy Go miłują. O, z jaką radością podjęłybyście na nowo dobrą walkę! Módlcie się, walczcie, cierpcie i bądźcie posłuszne na każdym miejscu, na które Bóg was posłał. Dzielnie znoście wszystko! Wytrwajcie na miejscu czy urzędzie, które otrzymałyście w świętym posłuszeństwie, lub w obowiązkach, które zostały na was nałożone, abyście kiedyś otrzymały koronę życia wiecznego” (przemówienie do sióstr 1.11.1899).

„Ufajcie Panu, ufajcie Opatrzności: Quis est, qui speravit in Domino et confusus est? Nie ufajcie sobie i ludzkiej pomocy. Nie pokładajcie ufności w książętach i w wielkich tego świata, lecz ufajcie Bogu! Jak jednak możecie pokładać wielką ufność w Bogu? Przede wszystkim - jeśli w swoich dziełach chcecie mieć wielką ufność w Bogu, wypełniajcie swój obowiązek! Czy możecie ufać Bogu, jeśli nie wypełniacie obowiązków waszego powołania? Jak możecie mieć nadzieję, jeśli nie żyjecie zgodnie z waszym stanem i z własnej inicjatywy podejmujecie wielkie prace? Jak możecie mieć ufność w Bogu? Dlatego spełniajcie wasze obowiązki i zrzućcie wszelkie wasze troski na Pana, a On was uratuje i wam pomoże! Jeśli spełniacie swój obowiązek, niczego się nie bójcie, nawet jeśli zewsząd będą was zalewały fale, jeśli ze wszystkich stron przyjdą prześladowania – niech będzie, co ma być! Ufajcie Panu i idźcie prostą drogą. Spełniajcie swój obowiązek, a zobaczycie, że Bóg wam pomoże. Apostoł i członek naszego Towarzystwa nie może nie iść prostą drogą! Ufajmy Panu, spełniajmy nasze obowiązki, trwajmy w Panu, a On będzie naszym obrońcą!” (kapituła domowa z 25.02.1898).

PSz

 

________________________

 

O. Jordan: „Macie głosić Chrystusa Ukrzyżowanego”
[ #ZJordanemKuBeatyfikacji - III Niedziela Wielkiego Postu - 7 marca 2021 ]


„Kładę Wam na sercu. Rekolekcje z ojcem Franciszkiem od Krzyża Jordanem”
[ Wydawnictwo Salwator, Kraków 2021 ]


REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE Z OJCEM FRANCISZKIEM JORDANEM
[ wsd.sds.pl/wydarzenia/wp21 ]


ZGŁOSZENIEPOLITYKA PRYWATNOSCI
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl