I. Lectio: Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty:

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami:
„Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi,
a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.(...)
Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię”.
Mt 11, 25-26.28

II. Meditatio: Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”

Cała Ewangelia, całe życie Jezusa to wysławianie Ojca, Pana nieba i ziemi. Ojca, który jak słyszymy w dzisiejszym fragmencie Ewangelii, często umyka umysłom mądrych i roztropnych, a daje się „pojąć” umysłom i sercom prostaczków.

Czy moja wiedza, wykształcenie, zdolności nie okradają i mnie z prostoty w relacji z Ojcem, który jest w niebie? Czy staram się Go wysławiać, chwalić, uwielbiać, czcić? Czy tylko zasypuje stertą próśb i utyskiwań, narzekań i pretensji? Jestem kochającym dzieckiem czy ciągle rozkapryszonym, niezadowolonym?

Jezus zaprasza do Siebie utrudzonych i zmęczonych życiem i jego problemami. Nie będzie za nich tych problemów rozwiązywał, ale z nimi. On im pomoże, pokrzepi, umocni, wskaże rozwiązanie ale nie wyręczy, nie zwolni z wysiłku i zaangażowania. To jest potrzebne, aby Boża pomoc była skuteczna, efektywna.

To zaproszenie jest także skierowane pod moim adresem. Czy korzystam z tego? Jak często zamiast u Jezusa szukam pokrzepienia, pomocy w doraźnych środkach, ludzkich środkach? Czy nie zadowalam się połowicznymi rozwiązaniami? Czy pragnę stałej współpracy z Panem i ją podejmuję, każdego dnia, coraz mądrzej?

Dalej będę prosił o pokój dla świata. Polecę Panu Bogu odpoczywających i tych, którzy im ten odpoczynek organizują, wszystkich pielgrzymujących w tym czasie, przebywających na obozach formacyjnych.

III. Oratio: Teraz ty mów do Boga:

Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

Pan jest łagodny i miłosierny
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich,
a Jego miłosierdzie nad wszystkim co stworzył...
Ps 145, 8-9

IV. Contemplatio:

Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi

opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS