I. Lectio: Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty:

Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł:
„Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.
To jest Ten, o którym powiedziałem: <<Po mnie przychodzi Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie>>.
(...) Ja to ujrzałem i daje świadectwo, że On jest Synem Bożym.
J 1, 29-30.34

II. Meditatio: Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”

Świadectwo Jana Chrzciciela to jedna wielka Dobra Nowina dla nas, grzeszników, dla mnie. Ta nowina aktualna jest do dziś. Dziś też Baranek Boży gładzi grzech świata, nasz grzech, mój grzech i tylko On może uczynić to skutecznie.

Czy ja z tego korzystam? Czy korzystam z tego systematycznie? Czy systematycznie korzystam z sakramentu pokuty? Jak często wzbudzam w swym sercu żal za grzechy, wcześniej czyniąc rachunek sumienia? Jak często modlę się o nawrócenie grzeszników, a więc i siebie i podejmuje ten proces nawrócenia? Czy potrafię codziennie oczyma wiary zobaczyć nadchodzącego ku mnie Baranka Bożego, zobaczyć i otworzyć Mu swoje serce, często obolałe od grzechów? Czy potrafię także innym pomóc zobaczyć Jezusa i otworzyć się na Niego?

W swym świadectwie Jan Chrzciciel idzie dalej. On oznajmia, że Jezus z Nazaretu jest Synem Bożym, jest Bogiem. On zdecydowanie był wcześniej od Jana, bo od wieczności i przewyższa go godnością. On jest wypełnieniem Bożych zapowiedzi i obietnic.

Czy uznaję i wierzę całym sercem w Boże Synostwo Pana Jezusa? Czy daje temu czytelne dla innych świadectwo? Czy moje świadectwo pomaga innym w Jezusie odnaleźć i spotkać żywego Boga, Bożego Syna? Czy w Jezusie, Synu Bożym odnajduję potwierdzenie swojej własnej wielkiej godności, godności Dziecka Bożego, godności człowieka stworzonego na obraz i Boże podobieństwo? Czy czasami potwierdzenia swojej godności szukam wszędzie i u wszystkich tylko nie u Jezusa? Czy w pewnych okolicznościach życia za bardzo nie eksponuje siebie, tym samym przysłaniając, usuwając w cień Osobę Zbawiciela?

Pomodlę się o łaskę owocnych spotkań z Barankiem Bożym w sakramencie pokuty, o pokój dla świata. W modlitwie osobistej uwielbię Jezusa, Bożego Syna.

III Oratio: Teraz ty mów do Boga.

Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

Z nadzieją czekałem na Pana,
a On pochylił się nade mną
i wysłuchał mego wołania.
Włożył mi w usta pieśń nową,
śpiew dla naszego Boga...
Ps 40, 2.4

IV Contemplatio:

Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę

opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS