I. Lectio: Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty:

A ci, którzy żyją według ciała, Bogu podobać się nie mogą.
Wy jednak nie żyjecie według ciała, lecz według Ducha,
jeśli tylko Duch Boży w was mieszka.
Jeżeli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy.
Jeżeli natomiast Chrystus w was mieszka,
ciało wprawdzie podlega śmierci ze względu na skutki grzechu duch jednak posiada życie na skutek usprawiedliwienia.
A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych,
to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych,
przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha.
Rz 8,8-11

II. Meditatio: Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”

Któż by się nie chciał podobać? Być ciągle młody, atrakcyjny, piękny, bogaty? Ileż ludzie potrafią poświecić czasu, wydać pieniędzy, aby się podobać, zwracać na siebie uwagę, budzić u innych żywe zainteresowanie, robić wrażenie, budzić podziw a nawet zazdrość. Gotowi są nawet do wywołania przeróżnych skandali, aby tylko „oko” tego świata ich dostrzegło, zaakceptowało, o nich mówiło, nimi się interesowało. Apostoł Paweł przypomina Rzymianom (i nam), że jeżeli chcą się podobać Bogu, trzeba im żyć według Ducha Bożego, a nie tego co cielesne, ziemskie, zmysłowe. Aby się Bogu podobać nie wolno świata zamienić na jeden wielki wybieg dla modelek czy modeli i celebrować na nim swoją próżność czy pychę. To bowiem co cielesne ze względu na skutki grzechu podlega prędzej czy później śmierci, to zaś co duchowe czerpiąc swą żywotność z Bożego usprawiedliwienia, cieszy się życiem, pełnią życia. Paweł zaprasza Rzymian, aby w nich dokonywała się współpraca tego, co duchowe, z tym, co cielesne. Wówczas to, co cielesne, choć nie wymknie się prawom śmierci, za życia przeniknięte tym, co duchowe, po śmierci dostąpi daru zmartwychwstania w Chrystusie.

Czy ja pragnę się Bogu podobać? Co czynię w tej kwestii? Czy nie uganiam się za tym, by się światu podobać, a na podobaniu się Panu Bogu mi nie zależy lub pomyślę o tym później, w swoim bliżej nieokreślonym czasie, jak mi się łaskawie przypomni? Gdzie spędzam więcej czasu na modlitwie czy przed lustrem? Czy staram się o moje ludzkie podobanie się ( stan mojej urody, strój ) w granicach zdrowego rozsądku, bez przesady? Czy kiedy zauważę, że się ludziom nie podobam, to wpadam w panikę, depresję, emocjonalne doły? Kiedy czuję, że to jak żyje Bogu się nie podoba, udaje, że nic się nie dzieje,  wmawiam sobie, że są jeszcze gorsi ode mnie i ostatecznie nic nie robię, aby to zmienić, a sytuacja z godzinę na godzinę coraz bardziej się pogarsza? Czy dbam o harmonijną współpracę pomiędzy tym, co we mnie duchowe i tym, co cielesne? Czy w ramach tej współpracy to, co cielesne podporządkowane jest temu, co duchowe? Czy pamiętam, że to co we mnie cielesne jest zaproszone poprzez to co duchowe do udziału w tajemnicy zmartwychwstania?

Pomodlę się o dar harmonijnego pogodzenia w sobie tego, co duchowe i tego, co cielesne. O pokój dla świata. O owoce wielkopostnego wysiłku Kościoła.

III. Oratio: Teraz ty mów do Boga

Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

U Pana jest łaska,
u Niego obfite odkupienie.
On odkupi Izraela
ze wszystkich jego grzechów...
Ps 130,5-6

IV. Contemplatio:

Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia

opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS