I.  Lectio:Czytaj z wiarąi uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

​Jeżeli bowiem Ojcem nazywacie Tego, który bez względu na osoby sądzi według uczynków każdego, to w bojaźni spędzajcie czas swojego pobytu na obczyźnie. Wiecie bowiem, że z waszego, odziedziczonego po przodkach, złego postępowania zostali wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy. On był wprawdzie przewidziany przed stworzeniem świata, dopiero jednak w ostatnich czasach się objawił ze względu na was. Wyście przez Niego uwierzyli w Boga, który wzbudził Go z martwych i udzielił Mu chwały, tak że wiara wasza i nadzieja są skierowane ku Bogu.
1 P 1,17-21

II. Meditatio:Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”

Świat, w którym żyjemy często dzieli ludzi na różne kategorie: bogatych i biednych, tych z którymi trzeba się liczyć i tych, których zdania nie trzeba brać pod uwagę, wpływowych i nie wpływowych. W oczach Bożych status społeczny, majątkowy, pełniona funkcja się nie liczą. Wobec Pana Boga nie musimy mieć żadnych kompleksów wzrostu, wagi, obfitości gotówki w portfelu, pełnionej funkcji. On wydając sądy patrzy na serce i nasze uczynki. Stąd Apostoł zachęca adresatów listu i nas, abyśmy czas pobytu na obczyźnie, czyli czas naszej ziemskiej wędrówki spędzali w bojaźni, szacunku serca wobec Ojca Niebieskiego. On bowiem za nasze uwolnienie z sideł grzechu, odnowienia naszego człowieczeństwa, wykupienia ze złego postępowania „zapłacił” drogocenną krwią Swego Syna, Jezusa Chrystusa. Nie było innej alternatywy, gdyż nawet tony srebra, złota, szlachetnych kamieni na nic tu by się zdały. Dalej bylibyśmy niewolnikami grzechu i zła.

Jak spędzam czas swojego pobytu na obczyźnie? Jakim jestem pielgrzymem? Czy moje serce jest pełne bojaźni, szacunku wobec Ojca Niebieskiego? Czy pamiętam, że Pan Bóg wydając wyroki, patrzy na stan mego serca, prawość sumienia, dobroć moich czynów, słów? Czy zdaje sobie sprawę, że przed Panem Bogiem nie można udawać dobrego, miłosiernego, kochającego, wiernego, ale trzeba być dobrym, miłosiernym, kochającym, wiernym? Czy jestem świadom ceny, jaka została uiszczona za moje wieczne wykupienie, zbawienie, uwolnienie od zła? Czy Boży Syn, baranek niepokalany i bez zmazy nie przelał swej krwi za mnie niejako na darmo? Czy może i ja ratuję życie innych, dzieląc się swoją krwią jako honorowy dawca krwi? Jeżeli nie, czy w najbliższym czasie nie mam zamiaru nim zostać? Czy znam zasady udzielania pierwszej pomocy? Ku komu jest skierowana moja wiara i nadzieja?

Pomodlę się o umocnienie we mnie daru szacunku i bojaźni wobec Ojca Niebieskiego, o ustanie wszelkich konfliktów na świecie, trwały pokój, o owocne, dobre wykorzystanie czasu mojej ziemskiej pielgrzymki.

III. Oratio:Teraz ty mów do Boga.

Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

Ty ścieżkę życia mi ukażesz,
pełnię Twojej radości
i wieczną rozkosz
po Twojej prawicy...
Ps 16,11

IV. Contemplatio:

Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Ukaż mi, Panie, Twoją ścieżkę życia

opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS