I. Lectio: Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty:

I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami:
„Oto siewca wyszedł siać.
A gdy siał, niektóre ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je.
Inne padły na miejsca skaliste, gdzie niewiele miały ziemi; wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka.
Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia.
Inne znowu padły miedzy ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je.
Inne w końcu padły na ziemię żyzną i plon wydały, jeden stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny...”.
Mt 13, 3 - 8

II. Meditatio: Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”

Pan Jezus podaje, wylicza cztery klasy, rodzaje ziemi, gleby, za symbolem której kryje się ludzkie serce, moje serce.

To zachęta dla mnie, abym dbał o klasę ziemi mego serca, ciągle ją podnosił. Czy to czynię? Czy usuwam ciernie, zbieram kamienie moich grzechów, złych przyzwyczajeń. Czy we mnie więcej czarnoziemu, czy ugoru? Czy ziarno posiane na glebę mego serca może być spokojne, że z najdzie grunt do wzrastania, rozwoju, wydawania plonów?

Jezus jak dobry rolnik siejąc ziarno liczy na plon. Plon to chleb, a chleb to sytość, to brak miejsca dla głodu i wielu ludzkich nieszczęść w tym śmierci z głodu. Plon każdy przynosi na swoją miarę.

Czy moje serce przynosi plon na miarę moich możliwości? Czy – jak egoista- mam tylko tyle, aby starczyło dla mnie i tylko dla mnie? Inni niech umierają z głodu. Czy inni mogą liczyć, że podzielę się plonami mego serca? Czy moje plony to nie tylko liczne ziarna, ale też ziarna wysokiej jakości, z których będzie mąka i pożywny chleb?

Dalej będę prosił o dar pokoju dla świata. Obejmę modlitwą wypoczywających, organizatorów odpoczynku, pielgrzymów, pracujących przy zbiorze plonów.

III. Oratio: Teraz ty mów do Boga:

Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

Stepowe pastwiska są pełne rosy,
A wzgórza przepasane weselem,
łąki się stroją trzodami
doliny okrywają się zbożem,
razem śpiewają i wznoszą okrzyki radości...
Ps 65, 13 - 14

IV. Contemplatio:

Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus

opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS